Bullet Head (2017) OCR 23.976 fps runtime 01:34:17
มานี่
ดี
เด็กดี
สวัสดีครับ
ดูฉันไว้
ดูมันด้วย
จัดหนักไปเลย ฆ่ามัน
- เรามาเข้าแข่งด้วย - สวัสดีครับ
นั่งลง
ปล่อยหมาได้
เอ็ดดี้ ห๊ะ เฮ้ย
เอ็ดดี้
นี่
- เอ็ดดี้ - มันไม่ได้ยินแล้ว
เอ็ดดี้
บ้าจริง
ฉันช่วยถือกระเป๋าให้ก็แล้วกัน
มันแห่กันมาทั้งเมืองแล้ว
แต่พวกมันตามหา คน 4 คน ในรถคาดิแลค
เราแบ่งเงินกัน แล้วบ้านใครบ้านมันก็ได้
แกพกสว่านแม่เหล็ก 200 ปอนด์
ใส่กระเป๋ามา โดยไม่บอกเราเนี่ยนะ
ถ้าพวกมันไม่เข้ามาใกล้ ก็คงไม่เห็นรถที่ซ่อนไว้
แต่เราซ่อนตัวอยู่แถวนี้ได้...
โรงเก็บของประจำเทศบาล
รู้จักใครที่มีรถไหม
โชเฟอร์ยามฉุกเฉินเหรอ ไม่มีใน "โรโลเด็กซ์" ฉัน
โรโลเด็กซ์คืออะไร
แกหยุดพล่ามซักเดี๋ยวได้ไหม
ระวังหน่อย ขืนตกลงไปล่ะจมแน่
รถเจ๊งแล้ว
ใช่
ตอนนี้เข้าตาจนอยู่
ขอเวลาแก้วันนึง เดี๋ยวจัดการให้
ได้ ได้
- มันว่าไง - มันบอกว่าข่าวเราดังกระฉ่อน
ให้เรากบดานจนกว่าจะค่ำ
แล้วมันก็ขอเงินค่าเสี่ยงเพิ่ม 50 เปอร์เซ็นต์
เผื่อมันจะยอมติดร่างแห ไปกับเราด้วย
มันให้โทรกลับก่อนค่ำ 1 ชั่วโมง
เผื่อข่าวซาลงแล้วจะได้ส่งรถตู้มา
ถึงค่ำเลยเหรอ
อะไร
- แกนี่มันโง่ซ้ำซากจริงๆ - ฉันไม่รู้นี่ว่ามีสัญญาณอยู่
แล้วเรื่องก็คงไม่แตกถ้าแกเฝ้าเซฟไว้
แทนที่จะไปเดินเที่ยวโซนร้านขายยา ตามอำเภอใจของแกน่ะ
ฉันเห็นปุ๊บก็ไปหยิบปั๊บ ให้ฉันขายยาก็ได้
- ได้เงินดีด้วย - แกทำเจ๊งหมด
- เปล่านะ เราควรพกปืนไว้ - ปืนเหรอ งานนี้ฉกนิ่มๆ เนียนๆ ก็ได้
ไม่ต้องใช้ปืนหรอก ง่ายเหมือนแย่งอมยิ้มเด็ก
- แกจะยิงตำรวจเหรอ - ฉันไม่รู้ว่าต้องยิงใคร
แต่แกดูอยู่
เราได้เซฟมาแล้วก็เผ่น ก็สำเร็จแล้วนี่
เออ งั้นไปโม้ให้เมีย คนขับรถเราฟังด้วยสิ
หล่อนคงภูมิใจตายล่ะ
แกน่าจะแบ่งเงินให้หล่อน ซัก 200 เป็นค่าโลงศพ
- เออ ฉันไม่ต้องพึ่งพวกนายหรอก - แกอยากเป็นพนักงานห้างต่อเหรอ
ห๊ะ ถ้าได้เงิน 3 หมื่นจากงานนี้ เราก็สบายแล้ว
ถ้าแกยอมให้พวกฉันถอดรหัสเซฟก่อน
- ขอบใจมากที่พาซวย - ไอ้ระยำ
แกนี่โง่กว่าลูกพี่ลูกน้องแกอีก
ไอ้สันขวาน
อะไรนะ
อะไรของแกวะ
มันอยากยา
- ให้ตายเถอะ - แกจะไปรู้อะไร
ไอ้หนู ฉันอัพยามาเยอะ ก่อนแกเกิดมายิงปืนซะอีก
คือ..ฉันไม่ได้เสพมาตั้งแต่เช้าแล้ว
แกเลยคิดจะเสพ ตอนพวกฉันทำงานงั้นเหรอ
แค่..ให้โล่งหน่อยน่ะ
เข้าใจไหม
โธ่มันก็แค่...
ฝากที
- ฉันน่าจะปล่อยให้แกลงแดงไปซะ - แค่ขวดเล็กเอง เป็นผงเหลืองน่ะ
เออ
ข้างในมีซิ้งค์ไหม
จะรู้เหรอ ก็เพิ่งมาด้วยกัน
เออ ช่างเหอะ
อยู่ห่างๆ หน้าต่างริมถนนด้วย
แล้วอย่าเสือกไปเพ่นพ่านข้างนอกล่ะ
บ้าเอ๊ย
ไหนว่าคราวนี้ทำง่ายๆ ไง
มาเถอะ ใกล้ถึงแล้ว
บางครั้งผมสมมุติตัวเอง เป็นเสียงรถวิ่งผ่าน
สมมุติว่าเป็นคลื่น บนหาดทรายดำที่อยู่ห่างไกล
คุณไม่ต้องสมมุติหรอก
แค่โบยบินไป
ฉันสะเพร่าเอง
แกลองดีกับการคบเด็กสร้างบ้าน
ที่หลงผิดจนถอนตัวไม่ขึ้นมานานพอ
- ที่จะตัดใจได้แล้วใช่ไหม - ฉันดูคนผิด วอล์คเกอร์ ฉันขอโทษ
ฉันเห็นมาเยอะ ไอ้พวกที่สั่นเป็นเจ้าเข้า ทำให้เพื่อนตาย
ลูกๆ กลายเป็นบ้า เผลอๆ เมียจะนอกใจไปเล่นชู้
- แล้วพวกมัน ก็เริ่มทำชีวิตดิ่งลงเหว - วอล์คเกอร์
บั้นปลายชีวิต มีแค่ 3 แบบเท่านั้น สเตซี่
1 คือติดคุกชั่วชีวิต 2 คือกินลูกปืนแทนข้าว
- และ 3.. - 3 คือเดินจากไปซะ
เราต้องรู้ว่าจะเลือกทางไหน
เหรอ
แล้วแกล่ะ
ฉันเลือกทางนี้ ตั้งแต่ตอนลูกยังเล็ก
ช่วงคริสต์มาสอีฟ อายุยังไม่น่าจะถึง 25
ทำงานร้านสัตว์เลี้ยง ฉันได้รู้จักผู้จัดการร้าน
ได้ยินว่าในตู้เซฟเขามีเงิน 5 พัน ฉันเดาว่าพอช่วงวันหยุด คงลงมือได้
เพราะทั้งร้านก็.. เหลือแต่ลูกแมว ลูกกระต่ายแค่นั้น
ฉันฝากความหวังกับงานนี้ เพื่อจะหาเงินไปซื้อของขวัญให้ลูกสาว
ก็เลยลงมืองัดตู้เซฟเขาซะ
เป็นระบบล็อค แบบใช้รหัสตัวเลข 4 ตัว
ใช้แค่ตาดูหูฟัง ฉันภูมิใจตัวเองมาก
ฉันเปิดตู้เซฟออก
ข้างในว่างเปล่าไม่มีซักแบงค์
ที่แท้ไอ้ผู้จัดการร้าน ก็กำลังถังแตก เหมือนคนอื่นๆ
แล้วมันก็หอบเงินทั้งหมดหนีไป
จำได้ว่าลูกสาวฉัน ฟังเสียงกระพรวน มาทั้งอาทิตย์แล้ว
ฉันเลยอยากหากระต่าย หรือแมวซักตัวไปฝากแก
แต่ทั้งร้าน ดันเหลือแค่ลูกหมากับปลา
ฉันรู้ว่าใครที่เดินกับหมา
แล้วฉันก็เจอปลาตัวนี้
ปลาเขตร้อนชื้นสวยงาม
เหลืองอร่าม
แตกต่างจากปลาตัวอื่นๆ
เพอร์เฟ็คท์
ฉันเลยยกมาทั้งตู้
หนักซัก60ปอนด์ได้ มีสายไฟต่อไว้ข้างหลัง
ฉันเลยต้องถอดมันออก แล้วก็หยุดคิดได้ว่า
"นี่เราต้องลาออกจากงานนี้ โดยได้ปลาแค่ตัวเดียวเนี่ยนะ"
ฉันเลยไปช้อนปลา
เอาพวกตัวเรียวยาว ลายเสือดาว
สีดำตัวเขื่อง กับพวกที่ตากลมโต
แล้วก็หย่อนใส่ตู้ ให้เป็นเพื่อนไอ้เหลือง
ฉันดีใจมากที่มันออกมาเวิร์ค
ฉันไม่เคยนึกอะไรแบบนี้ได้เลย
แทนที่จะซื้อน้องหมี ไม่ก็ตุ๊กตาถ้าตอนนั้นมีเงิน
แต่รอบนี้มันได้แรงบันดาลใจ..
ฉันก็เลยดอดไป ไปตั้งตู้ปลา เอาไว้ใต้ต้นไม้
เพื่อหวังจะได้เห็นสีหน้าลูกสาว ตอนมาเจอตู้ปลานี่
แต่ไอ้การยกตู้ปลานี่มันทรหดมาก
พอนั่งเก้าอี้ปั๊บก็หลับยาว
แล้วฉันก็ตื่นขึ้น
และได้ยินเสียงกรี๊ดลั่น
เสียงที่บาดใจที่สุด
นั่นคือเสียงของลูกตัวเอง ที่กรีดร้อง
ปลาพวกนั้น ตายยกตู้
พวกมันลอยขึ้นอืด อย่างกับขยะในแม่น้ำอีสต์ริเวอร์
ยกเว้นไอ้เหลืองแค่ตัวเดียว
ไอ้พวกที่ตายคือ.. ปลาน้ำจืดที่ทนน้ำเค็มไม่ได้
ฉันก็เปรียบเหมือนปลาน้ำจืด
ฉันรู้ว่าฉันอยู่ถูกตู้
อย่างน้อยเราน่าจะไปดูเด็กนั่น ก่อนที่มัน..
จะขึ้นไปเซลฟี่บนหลังคา แล้วโพสต์ลงอินสตราแกรม
ไอ้หอกเอ๊ย
เทสโทส..ห่านเอ๊ย
หมดกัน
มันเดี้ยงแล้วครับ
- เดี๋ยวผมจัดการเอง - ค่อยกลับมาคิดบัญชี
มานี่
ก้าวขึ้น
นิ่งๆ
แม่งเอ๊ย
เดินออกไป
นิ่งๆ เนิบๆ นะ
ซวยล่ะ เผ่นเร็ว
- ไปเร็ว - ไอ้หอกเอ๊ย เวรจริงๆ
- แม่งโคตรซวยเลยโว้ย - เผ่น
- มันมาแล้ว - รีบปิดประตูเร็ว
นั่นมัน..หมาส้นตีนอะไรวะ
น้ำนิ่งไหลลึก หมาคึกมักจะเงียบ
ฉันเคยหนีไปกับโจรคนนึง มันรู้จักบ่อนหมากัดทั่วชิคาโก้
ไอ้หมอนั่นบอกฉันว่า พวกองค์กรใหญ่ๆ
มักจะย้ายจากที่นึง ไปอีกที่นึง
แล้วก็ให้คนคอยเอาไว้ เพื่อจัดการหมาที่แพ้ หลังกัดกันเสร็จ
- มีทางหนีไฟอยู่ - งั้นรีบเผ่นกันเถอะ
- กลับไปเอาเงินกัน - รถรู้ตำแหน่งเราแล้ว
ต้องรอจนกว่ามันจะมา ไม่งั้นเดี๋ยวมันหอบตู้เซฟไป
แล้วโกหกเราว่า ตู้เซฟอยู่ในห้องหลักฐาน เราจะไม่ได้เงินซักแดง
เอาล่ะ เราต้องอยู่นี่จนกว่ารถจะมา
อยู่ห่างหน้าต่างไว้แล้วขึ้นบันได ไปเอาเซฟ
- เวรเอ๊ย เวรๆ ๆ - เสร็จแล้วก็รีบเผ่น
- แกจะทำบ้าอะไรของแกวะ - ฉันอยากยานี่หว่า
- แล้วไง - แล้วยาฉันก็อยู่อีกห้อง
นี่แก..เมื่อกี้เราเกือบโดน ไอ้หมานั่นเขมือบแล้วนะ
- ให้ตายสิวะ - ไอ้เปรตเอ๊ย
เฮ้ย
ใจเย็นหน่อย เกิดบ้าอะไรขึ้นมาวะ
แม่งต่อยซะดั้งหักเลย
ฉันน่าจะถีบแกตกรถด้วยซ้ำ น่าจะทำนานแล้ว
- ให้ตายสิ - นี่ฉันฉุนจริงนะ
แล้วมันก็วอนซะด้วย
พระเจ้า แค่กะจะให้ไอ้ขี้ยานี่ มันหุบปากซะบ้าง เวรจริงๆ
วอล์คเกอร์
บ้าเอ๊ย
- ตัวนี้ 6 เดือนแล้วเหรอครับ - อือฮึ
ฉันให้มันเล่น กับหลานสาวตัวน้อยน่ะ
คุณเลี้ยงมันเหรอ
ก็ควรเลี้ยงอยู่
- กรงเล็บใหญ่ - อืม
ถ้าเลี้ยงดีๆ มันก็เก่งได้
ถ้ามันลงแข่ง
วัดฝีมือมันไหม
มีอยู่วิธีเดียว
งั้นเดี๋ยวผมจัดให้
ถ้าคิดว่าฉันจะช่วยแก แบกมันออกทางหนีไฟล่ะก็
แกคิดผิดอย่างแรง
ฉันแบกมันไหวอยู่แล้ว
แกคงหวังให้พวกเรามีปืนบ้าง
ฟังนะ ให้ฉันเลวยังไงก็ได้ แต่ฉันจะไม่ยิงหมาเด็ดขาด
คิดว่าตลกเหรอ
ฉันแค่รู้มาตลอดว่า แกน่ะนิสัยเหมือนแมว
- ไอ้เวรเอ๊ย - แกก็ด้วย
- ฉันเปล่านะ - เปล่าอะไร
- ฉันเปล่านิสัยเหมือนแมว - เพิ่งเปลี่ยนได้เหรอ
ฉันชอบแมว และยังชอบอยู่ ตอนนี้ฉันแค่ เริ่มชอบหมามากกว่าแค่นั้น
- นิสัยเหมือนแมวก็ไม่เสียหายนี่ - ฉันรู้น่า
แมวน่ะฉลาด รักอิสระ ไม่ต้องคอยโกยอึมันด้วยซ้ำ
งานนี้มันมีเสน่ห์บางอย่าง ถูกใจฉัน
คือมันทำให้ฉันคิดใหม่ได้ แค่นั้น
แกคงมีเรื่องหมาๆ ระหว่างทำงานอีกล่ะสิ
เรื่องมันยาวน่ะ
เล่ามาเถอะ เราก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรนี่
เรื่องส่วนตัวน่ะ
งานอะไรล่ะ
ก็บอกอยู่เนี่ย เรื่องส่วนตัว
ฟังนะ รู้ไว้ นิสัยเหมือนแมว ไม่ได้ทำให้ความเป็นคนลดลงนะ
พอเถอะ จบเรื่องได้แล้ว
มันไม่ได้ทำให้แก..เป็นไอ้ป๊อดนี่หว่า
"ทรัฟเฟิล" งาน..เกี่ยวกับ"ทรัฟเฟิล"
ทรัฟเฟิล ทรัฟเฟิลแบบช็อคโกแลตน่ะเหรอ
เปล่า ที่เป็นเห็ดน่ะ
- ตายโหงล่ะ แกทำงานเก็บเห็ดเหรอ - ไม่ใช่เห็ดเว้ย ทรัฟเฟิล
อะไรวะ แกล้อฉันเล่นแหงเลย
ฉันพูดจริง
พวกเด็กค้ายา ยังขายได้ แค่กิโลละหมื่นแปดใช่ไหม
แต่ไวท์อัลบ้ากิโลเดียว ขายได้แสนนึงเชียวนะ
แม่งเอ๊ย
แล้วไหงแกไปทำงานนั้นได้
ฉันซี้กับไอ้เด็กบ้าจากอีสต์บอสตั้น
มันเคยทำงานครัวกับฉันในบาร์
ก็ถ้าไม่ปล้นรถ มันก็นับเป็นยอดเชฟคนนึง
พอฉันเก็บเงินได้พอแล้ว ก็ลาออก
ไอ้หมอนี่เคยลงนิตยสารกูร์เม่ด้วย
และมันก็ขาดทรัฟเฟิลไม่ได้
ใช่ ได้เพิ่ม 50 เปอร์เซ็นต์
แต่จะหาวัตถุดิบจากไหนล่ะ
ใต้ดินไง ต้องขุดขึ้นมา
เว้นแต่มันจะเล่าเรื่องการประมูล ที่เขาจัดกันปีละครั้งให้ฉันฟัง
ถ่ายทอดสดทั้งทีวีและออนไลน์
ที่ฟลอเรนซ์ ลอนดอน มาเก๊า
ขาย
แล้วมันก็ถูกนำเข้าประเทศ ที่มีอดีตหน่วยข่าวกรองคุ้มกัน
วางเวรยามแน่นหนา แต่คนที่จัดประมูล ตัดสินใจตัดราคามัน
เพื่อเอามันมาเก็บ ในโกดังเก่ากลางเมืองนี้
ฉันสืบมาแล้ว กะกลางคืนมียามเฝ้าคนเดียว
ส่วนตอนกลางวัน รับจ๊อบเป็นไปรษณีย์ต๊อกต๋อย
ทำตัวเด่นจนคนที่มาก่อนมันไหวตัวทัน
แต่ฉันอยากรู้ให้ได้ว่า ทรัฟเฟิลถูกเก็บในห้องไหน
ฉันเลยถามแฮ็คเกอร์ชาวบัลแกเรีย ที่แต่งตัวเหมือนโอบีวันเคโนบี้
เพื่อหาทางเช็คประวัติลูกค้า "หมดหวังว่ะ"ที่นี่ใช้ระบบเก่า
เก็บเป็นกระดาษใส่แฟ้ม
ฉันเลยชเลียร์คนเก็บขยะ แล้วยืมรถบรรทุก
แล้วเริ่มค้นหาจากกองขยะ หาใบวางบิลใบแจ้งหนี้
ใบเสร็จบัตรเครดิต หาทุกอย่างที่หาได้ เพื่อแกะรอยตาม
แต่ที่นี่อยู่ซอยเดียวกับ ตลาดปลาเกาหลี
อย่างเดียวที่ฉัน จะไม่เอากลับบ้านมา ก็คือโรคท้องร่วง
ฉันบอกเชฟว่ายอมยกธงขาว
เพราะที่นี่มีถึง 12 ชั้น ชั้นละ 50 ห้อง
แต่เขาขอให้ฉันลุยต่อ
แล้วบอกว่าจะจ่ายเพิ่มอีก 70 เปอร์เซ็นต์
ฉันเลยทำการบ้านนิดหน่อย โดยหาตัวไอ้หมอนี่ที่นิวเจอร์ซี่
คนแอฟริกาใต้ที่อยู่ในกระต๊อบ ทางออกป่าไพน์บาร์เรนส์
ป่วยเป็นโรคที่ไม่มีผม และขนตามตัว
- มันฝึกหมาทรัฟเฟิล - หมาทรัฟเฟิลเหรอ
ใช่ ดีกว่าหมูอีก เพราะหมูเจอแล้วกิน
แต่หมาแค่ขุดขึ้นมา แค่มีอาหารให้มันก็จะคอยอยู่เฝ้า
เข้าท่าแฮะ
แต่ปรากฏว่าประเทศนี้ ดันมีหมาทรัฟเฟิล
ที่เก่งจริงๆ แค่ไม่กี่ตัว
ไอ้หมอนี่เลี้ยงไว้ 2 ตัว
และอย่างที่รู้ว่าตอนนั้น ฉันไม่มีปัญญา ฝึกหมาด้วยตัวเอง
ให้เก่งขึ้นมาได้ แต่ฉันมองหมาแจ็ครัสเซลล์ตัวนี้
แล้วคิดว่างานนี้พอมีหวัง
หากระเป๋าถือมาซักใบ เหมือนหาชื่อสาวในคลิปโป๊
ไปปล่อยหมาให้ถูกจุดให้มันตามกลิ่น
ไอ้หมานี่คงได้กลิ่นแมว หรืออะไรซักอย่าง
เพราะมันไม่ยอมให้ฉันเข้าใกล้
แบบนี้ไม่เวิร์คนะ
- ฉันเลยต้องพึ่งอีกตัวนึง - เดี๋ยวมีอีกตัวเหรอ
ใช่ บอกแล้วไง หมอนี่มีหมา 2 ตัว
เขาเก็บตัวที่ 2 ในกรงใหญ่ ที่สร้างขึ้นหลังบ้าน
เพราะบอกว่าไม่เคยมีโจรขึ้นบ้าน
สร้างกรงใหญ่ขังหมาแจ็ค รัสเซลล์เนี่ยนะ
- เปล่าเลย - แล้วพันธุ์ไหนล่ะฮาวด์หรืออะไร
หมาพุดเดิ้ลบ้านๆ นี่แหละ ตัดแต่งขนอย่างดีแล้ว
เราหาอยู่ 9 ชั้น น้องหมาก็ทำหน้าที่ไป แต่ไม่เจออะไรซักอย่าง
ถึงตรงนี้ฉันเริ่มเครียดแล้ว เพราะว่ายามกะเช้า
กำลังจะเลิกงานแล้ว ของีบแค่ครึ่งชั่วโมง
แต่น้องหมายังไม่เจออะไร
แล้วพอฉันเริ่มคิดได้ว่าโดนหลอกปุ๊บ
แม่งเจอเฉย
เห็ดทรัฟเฟิลอันมีค่ามหาศาล
กินซะ
ฉันเลยให้รางวัลน้องหมาไป
แล้วก็เริ่มยกทรัฟเฟิลไปห้องโถง
เฮียยามดันตื่นครับพี่น้อง
ไม่รู้ว่ามันช้ำใจ เพราะจดหมายผิดซองหรือไง
แต่สายตาที่มันมองมา รู้เลยว่ามันพร้อมยิงฉันให้ตาย
ให้ทำใจดีสู้เสือพอไหว แต่ความกลัวว่า จะโดนฆ่า มันยิ่งใหญ่กว่าเห็ดทั้งแผง
ทรัฟเฟิล
ยังไงก็เหอะ ตอนนั้นขวัญเสียแล้ว
ฉันเลยสวดหาพระเจ้า
แล้วเรื่องโคตรเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น
ถ้าฉันชักปืนพก 2 กระบอกออกมา
ไอ้ยามนี่คงไม่ลังเล ที่จะถลกหนังหัวฉันซะตรงนั้น
แต่พี่ยามไปรษณีย์
เห็นหมาตัวนี้
แล้วก็วิ่งจู๊ดเลย
ให้ตายสิ โคตรเหลือเชื่อเลย
ครั้งนึงในชีวิต
พาเจ้าของหมาไปหาช่างตัดขน จ่ายค่าตัดขนให้น้องหมาไป 200
เลยกลายเป็นคนรักหมาไปเลย
อะไรวะเนี่ย
ไอ้เด็กกะโหลก
ไอ้หนู
ไม่เจอ
มีอะไร
ขอแจ้ง จากเค 309 ค้นทั่วโรงเก็บของเทศบาล
- คอนราดและการ์เดนเนอร์ - รับทราบหน่วยเค 9
เวรแล้วไง
ประตูมีรอยถูกงัด อาจมีคนบุกเข้ามาในนี้
ให้ชาร์ลีดมกลิ่นให้ทั่ว
รับทราบ ขอกำลังเสริม ที่คอนราด และเบอร์เกอร์ด้วย
ขอแจ้งจากรถหมายเลข 210
ผมอยู่ที่เลอร์เนอร์ ห่างจากคอนนี่ ประมาณ 8 บล็อก จะไปเดี๋ยวนี้
เค 309 รถ 210 ไปทางคุณแล้ว
มันเล่นเราแล้ว
เด็กนั่นพาซวย
แจ้งให้ทราบ กำลังหารถคาดิแลคสีทอง ปลายยุค 80
ผู้ต้องสงสัย มีอาวุธปืน
210 เช็ครอบนอกอยู่ หน่วยอื่นสแตนด์บายด้วย
ขอแจ้ง อาจมีการก่อเหตุในนี้
ชาร์ลีเจออะไรบางอย่างเข้า
ใจเย็น ใจเย็นๆ ลูก ใจเย็นๆ นะ เก่งมากชาร์ลี
เก่งมาก ไม่เป็นไร ทายซิใครเก่ง
ก็ลูกไงล่ะ เก่งมากลูก เฮ้ เก่งมาก
เก่งมากชาร์ลี เก่งมาก พ่อชมใครเอ่ย
เก่งมากชาร์ลี ชาร์ลีเก่งมากลูก
210 เราเคลียร์แล้ว ส่วนชาร์ลีออกตามกลิ่นอีกครั้ง
รับทราบ
ขอเข้าหน่อย
- แล้วหมานั่นล่ะ - มันเล่นจานร่อนกับฉันอยู่ตรงนี้น่ะ
ประตูมันพังไปครึ่งนึงแล้ว ให้ฉันเข้าเถอะ
นี่พวกแกจัดเฟอร์นิเจอร์ใหม่ กันหรือไงเนี่ย
ฟังนะ ข้างล่างมีรถตู้จอดอยู่ตรงอู่เรือ
ขอเอาส่วนแบ่งเป็นเดิมพัน ว่ากุญแจอยู่ในกระเป๋าคนที่ตาย
เอาล่ะ ให้ฉันเข้าได้แล้ว
ถ้าหาเรื่องอีกแกโดนเขี่ยทิ้งแน่
ได้ แล้วแต่
เวรเอ๊ย
บ้าจริง บัดซบ
บ้าเอ๊ย
เฮ้ย
เวรล่ะกู เวรล่ะ
รีบหนีไป
ไป
ระยำเอ๊ย
- ไอ้หนู ได้ยินไหม มองหน้าฉัน - ไหวไหม
ซี่โครงหัก ไม่ตาย มาช่วยประคองมันที
- ปัทโธ่ ให้ตายสิ - แข็งใจไว้
เดี๋ยวเราจะหาของมาห้ามเลือดแก โอเคนะ
เลือดไหล..
ห้ามเลือดเอาไว้ แล้วล้างแผล
- ชิบหาย - ชิบหาย
ไปเร็ว
เร็ว พับผ่าเถอะ
เวรเอ๊ย
รีบเผ่นเถอะโว้ย
ผม..ผมเจอถุงลูกแก้วอยู่แถวนี้น่ะ
เนี่ยเหรอตัวช่วยคุณ
- อ่าฮะ - แค่หมาตัวเดียวเนี่ยนะ
- ผมเคยทำงานกับมัน - โธ่เอ๊ย เชื้อสายอะไร
พันธุ์สแคตเตอร์
ด้วยความเคารพ
คุณคงไม่อยากให้หมานี่โดดขย้ำ บนตัวคนรัสเซียนั่นหรอกนะ
หน้าฉันเหมือนคนต่างด้าวเหรอ
เปล่าครับ
พาหมาไป ปล่อยมันไว้ตามมุม
ไปเถอะลูก
ถ้ามันน่าเกลียดก็ด่าได้นะ
ไม่ได้หรอก
ปล่อยหมาได้
เอาล่ะ
ไม่มีสายเคเบิ้ล
วอล์คเกอร์รู้จักหมอคนนึง
เขาเคยผ่าตัดให้ชัค เวปเนอร์ แล้วอาการชัคก็แย่ลง
เขาจะรักษานาย ทันทีที่เผ่นออกจากที่นี่ได้
ขอโทษนะที่..
รู้แล้ว..
โทษทีที่ต่อยหน้าแก
เหมือนตุ๊กตาล้มลุกเลย
ตุ๊กตาล้มลุกคืออะไร
ของเล่นไง
ตุ๊กตาล้มลุกรู้จักไหม
ล้มลุกน่ะ ไม่ร่วงง่ายๆ
เหมือน เหมือนกับสลิงกี้
ช่างเถอะ
ทัวร์นาเม้นท์จับคู่แข่ง
ดูคล้ายอยู่
ให้ตายเถอะวะ
นี่อะไร แทงพนันเหรอ
แบงค์ 25, 50, 100, คูณ 2
เล่นกันไม่กี่ตังค์นี่
ดูไอ้หมอนี่สิ
มันแทงคู่นี้เหรอเนี่ย
แม่งโคตรใจเลย
พระเจ้า
ไม่มีใครชนะ
ให้ตายสิ ของเมื่อคืนนี้นี่
พระเจ้า อีกนานไหมกว่าจะค่ำ
รีบโทรตามรถมาแล้วออกทางหนีไฟเถอะ
ได้ แกว่าไงล่ะไอ้หนู
หืม
นี่แกนิสัยเหมือนแมว หรือนิสัยเหมือนหมามากกว่ากันล่ะ
หมา ฉันชอบดูหนังสือหมาตั้งแต่เด็ก
เขาจับมันถ่ายเหมือนคน
ให้หมาขับรถไปทั่วเมือง ให้หมาฝากตังค์ที่แบงค์
แล้วก็ไปซื้อไอติมโคนอะไรแบบนั้น
พ่อจะจับฉันตีก้น โทษฐานที่ฉันไปคุยกับมัน
กับหมาน่ะเหรอ
ฉันเคยเห็นหมาโดนล่ามหน้าห้าง เลยไปถามมันว่าจอดรถไว้ไหน
ฉันอยากเลี้ยงหมาซักตัว แต่พ่อบอกว่าเดี๋ยวไม่มีกิน
- ฉันเลยกินไก่กับขนม - เป็นเด็กชาวไร่เหรอ
เปล่า แค่เด็กบ้านนอก
เลี้ยงไก่ไข่ไม่กี่ตัว วัวนมแก่ๆ ตัวนึง
ฉันเคยเจอหมาตัวนึงข้างถนน ตอนฉันอายุ 6 ขวบ
อายุมันไม่น่าเกิน 2 ขวบ
คงโดนรถหรืออะไรซักอย่างชน ขามันเป็นแผลเหวอะเลย
ฉันคิดว่า..เป็นหมาพันธุ์เชพเพิร์ด
"บริการเปลี่ยนยางอะไหล่"
ฉันรู้ว่าพ่อไม่ให้เลี้ยงมัน พวกจับหมาคงไม่ปล่อยมัน
ฉันเลยจับมันใส่รถเข็น กลับกระต๊อบเก่าที่อยู่หลังบ้านเรา
ตอนนั้นพ่อดื่มเหล้าหนัก และพ่อไม่มาที่ห้องเครื่องมือแน่
แต่เจ้าหมาน้อยร้องโอดครวญ ด้วยความเจ็บ
เพียงวันแรก ไม่ว่ามันจะเจ็บหนักแค่ไหนก็ตาม
ฉันอยู่ในนั้นทั้งคืน ประคบประหงมมันจนมันเงียบ
และนิ่งไปในที่สุด
เริ่มเอามื้อเที่ยงจากโรงเรียนกลับบ้าน
ของชอบมันอย่างแรกคือชีสฝานแผ่น
หลังจากนั้นก็ให้มันกินลูกชิ้น เทเทอร์ท็อตหน้ายิ้ม
แล้วก็นักเก็ตไก่ ก็ทุกอย่างเหมือนเด็กนักเรียนทั่วไป
ต้องเช็ดอึออกจากขนมันทุกวัน
เพราะขามันเดี้ยงเกินกว่าจะยืนไหว แต่ฉันไม่ถือ
ไม่มีใครปลื้มแน่เมื่อเห็นสภาพฉัน ตอนที่เดินเข้าห้องนั้น
หางมันกระดิกโดนพื้นดิน จนฝุ่นกระเด็นเปรอะมันทั่วตัว
ฉันซ่อนอาหารใต้เตียง เพื่อตุนไว้ช่วงสุดสัปดาห์
แต่ตอนนั้นเดือนมิถุนา โรงเรียนใกล้ปิดเทอมแล้ว
ฉันทุบกระปุกหมูออมสิน ขายการ์ดเบสบอล ที่ได้มาช่วงคริสต์มาส
ซื้ออาหารให้มัน แต่อาทิตย์เดียวเงินก็หมด
ฉันสาบานจะไม่กลับไปร้านเดิม ตอนโดนจับได้ว่าขโมยอาหารหมา
เพื่ออ้อนเขาไม่ให้บอกพ่อ
เหลือเพียงที่เดียว ที่เก็บอาหารได้
แค่คิดถึงมัน ฉันก็ฝันร้ายแล้ว
แต่ผ่านไป 2 วัน สีหน้าของหมาน้อย
ก็บอกว่าแค่อดอาหารไม่ถึงตาย
เหมือนมันรู้ ว่าฉันลำบากน่ะ
เหมือนมันรู้ว่าฉันโดนลงโทษ และมันก็ไม่รู้ว่ามันผิดอะไร
แล้วน้ำลายมันก็เริ่มฟูมปาก หางกระดิกช้าลง
2 วันถัดมา หางแทบไม่กระดิก
จนฉันทนเฉยต่อไปไม่ไหว
ฉันรอถึงช่วงดึก ไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อน
หยิบแฮมเบอร์เกอร์กล่องใหญ่ จากตู้เย็น
เอาไก่ห่อไว้อีกทีนึง
ฉันเห็นหน้าหมาน้อย ตอนที่มองฉันถืออาหารมา
สาบานได้ว่า มันยิ้มแฉ่งให้ฉันเหมือนกับเด็ก
น้ำตาไหลผ่านจมูก เพราะว่ามันดีใจ จนร้องไห้
วันรุ่งขึ้นฉันกลับจากทำงานบ้าน
ไก่นั่นโดนตะกุยจนไม่เหลือ
ฉันวิ่งไปพลางภาวนา
เหมือนถ้าภาวนามากพอทุกอย่างจะดีขึ้น
พ่อฉัน
กำลังรอฉันอยู่
ที่แย่ที่สุดคือ..
หมามองฉันแบบเดียวกับ ที่พ่อมองตอนฉันเข้ามา
เหมือนมันจะยิ้มให้ฉัน
กระดิกหางไปท่ามกลางฝุ่นควัน
ฉันมันโง่เอง
เป็นไอ้เด็กโง่
ฉันเหนื่อยแล้วจริงๆ
ที่ฉันต้องทำคือลากตู้เซฟ เดินออกไปใช่ไหม
โอเค แล้วแต่ ได้ๆ
ขอบใจที่ทิ้งให้เคว้ง
ข่าวยังไม่เงียบเลย
คงได้ออกไปพรุ่งนี้
นางแบบเดือนมกรา
ฉันจิ๊กจากตู้ไปรษณีย์ เพื่อนบ้านอาทิตย์ก่อน
- เงินพนันอยู่อีกห้อง - ฉันรู้ ขาดคู่ ศูนย์-ศูนย์ไป
ต้องมีคนกลับมาเอาเงินแน่
เงินเยอะกว่าที่ได้จากเซฟอีก
แบกกลับไปก็ยังไหว
- ฉันโกยเอง - ฉันจะไปตามไอ้หนู
โคตรเยอะ
วันนี้โชคเข้าข้างแก
ไอ้หนู
ไอ้เด็กโง่เอ๊ย
อดีตก็เหมือนก้อนหิน
ถ้าอุ้มมันไว้ ก็ว่ายน้ำไม่ได้
พร้อมเมื่อไหร่บอกด้วย
ผมจะไปหาคุณที่นู่น
ทำอีก 2 งาน แล้วจะขึ้นเครื่องเลย
ฉันไม่รอแล้ว
ถึงเป็นคุณก็ไม่รอ
เจอกันที่ชายหาดนะ
เฮ้ เฮ้
ไม่เป็นไรนะ
ยังไหว ยังไหว
- เดินให้ดูซิ เดินให้ดูซิวอล์คเกอร์ - ฉันไหวน่า บ้าเอ๊ย
บอกว่าไหวไง นี่ ดูซะ
ล้อฉันเล่นหรือเปล่าวะ
อะไร
ฉันเห็นมีคนนึงที่บาร์ โดนผู้คุมรุมกระทืบ สภาพแบบนี้เลย
มันหลับไปแล้วไม่ตื่นอีก
ช่างแม่งเถอะ นั่งพักซักเดี๋ยวเป็นไรไปวะ
- นี่แกทำห่าอะไรอยู่เนี่ย - โทรเรียกรถพยาบาล
- เฮ้ย - อะไรของแกวะ
แกคนเดียว ออกไปแบบเดี่ยวๆ ได้สบาย
ไปซะ
รถตู้
ข้างล่างนั่น ไอ้หนูบอกไว้
ฉันจะลงไปเอากุญแจจากคนที่ตาย แล้วจะกลับมาช่วยแก
ถ้าเดินออกประตูนั้น ไอ้หมานั่นกินแกทั้งเป็นแน่
แล้วให้ทำไง นั่งดูแกเลือดไหลลงลำไส้เหรอ
ไม่ต้อง ฉันแค่อยากให้แก
- อาศัยทางหนีไฟออกไป แล้วเดินจากไปซะ - อีกชั่วโมงเดียวทุกอย่างก็
ฟังนะ ถ้าไม่พาไปหาหมอ จะไม่มีใครช่วยแกได้
- แกไปซื้อตั๋วเครื่องบินซะ - หุบปาก
- แกต้องรีบขึ้นเครื่องบิน - หุบปากได้แล้ว
- แล้วบินไปที่ชายหาดซะ - แกคิดว่าฉันไม่พยายามเหรอ
นี่ ตอนฉันเดินผ่านแถวนี้ ฉันจับเวลาไฟแดงช่วง 3 บล็อค
นับความยาวถนน ระยะห่างจากเมืองที่ใกล้สุด
ไม่แน่ หลังคาอาจเปราะกว่ากำแพง ฉันอาจจะเดินลัดผ่านบาร์ข้างๆ ได้
ฉันจะดูว่าพื้นรับน้ำหนักเซฟได้ไหม
อาจจะต้องใช้สว่านเจาะ หรือไม่งั้นฝ้าเพดานคงแกร่งพอ
ที่ฉันจะหย่อนตู้เซฟใส่รถชั้นล่างได้
เป็นวิธีเดียวกับที่ฉันเคย
ถอดสปอยเลอร์จากรถซูปร้าส์
ลอดประตูหมาไปงัดบ้านคน
ฉันเก็บกระเป๋าฉันเรียบร้อยแล้ว
ฉันเคยซื้อครีมงี่เง่าขวดนึง ไว้ให้แกทาจมูก
กันแสงแดด
แต่พอเวลาผ่านไปที่ฉันคิดได้คือ
จะรักษาทุกอย่างได้นานแค่ไหน
ฉันเลยตัดสินใจขั้นเด็ดขาด
ในเมื่อเลี่ยงไม่ได้ แล้วจะหนีมันทำไม
เธอจากไปแล้ว
จากไปได้ 5 ปีแล้ว
เธอบอกว่าเธอไม่รอแล้ว
หนังสือที่แกชอบอ่าน นิยายโรมานซ์น่ะ มันเป็นเหมือนกับรถด่วน
ที่จะพุ่งชนทุกอย่างที่ขวางหน้ามัน
เคยคิดไหมว่ามันอาจจะ.. ไม่ได้เป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน
ไม่แน่แกอาจจะกำลังฝืน เรื่องบางอย่างที่ควรจะเกิดขึ้นอยู่
แกแค่กลัวว่าแกจะโง่ ถึงกับไปนอนบนราง
แทนที่จะไปนั่งบนรถด่วนใช่ไหม
แต่ว่าในบางครั้ง แม้แต่นักพนันดวงตกก็ยังสอนคนได้
เมื่อถึงเวลาที่ต้องเสียเงิน
เธอบอกว่า..
จะไปซื้อลูกหมามาเลี้ยง เมื่อถึงเวลาลงหลักปักฐาน
แกบอกว่าเมื่อฉันพร้อมง้อเธอ ฉันจะเข้าใจ
แกบอกว่าไปไม่ได้ เธอบอกว่ารอไม่ได้
แต่สายตา ที่แกสองคนมองกันน่ะ
ฉันคิดว่าพวกแกอาจจะโกหก
เราจะเผ่นไปด้วยกัน
ทั้งสองคน
ถ้าแกว่างั้นก็ตามใจ
ก้าวขึ้น
นั่ง
โอ้ เวรเอ๊ย
โอ้ ให้ตายเถอะ
พระเจ้า
เย็นไว้
เย็นไว้ไอ้หนู
เย็นไว้
บ้าเอ๊ย
บัดซบเอ๊ย
อย่ามาเล่นอย่างนี้นะเว้ย
โอ้ ตายโหง
แม่งเอ๊ย
กรรม
เย็นไว้นะ ใจเย็นไว้
เย็นไว้ ดีมาก
หายกันนะ
วอล์ค
ฉันว่านิสัยจริงแกเหมือนหมาว่ะ
เดี๋ยวฉันพยุง ลุกขึ้นสิ
เอ้า นั่งก่อน นั่งก่อน
นั่งพักก่อนนะ
กุญแจที่เก็บไว้คงผิดดอกล่ะมั้ง
บ้าเอ๊ย เปิดสิวะ
เออ แล้วอะไรอยู่ข้างหลัง ประตูเบอร์ 2 ล่ะ
ตำรวจเหรอ
นกไปแล้ว
- แน่ใจนะว่าไม่อยากคอย - เออ
ได้ งั้นไปกัน
พับผ่าสิ
สงสัยฉันว่า ฉันคงต้องวางมือแล้วล่ะ
มีคนเคยบอกว่า บั้นปลายชีวิตมันมีแค่ 3 แบบ
ฉันคิดผิดเอง
โอเค
ไปเถอะ
ไม่ใช่รถเรานี่
วอล์คเกอร์
- วอล์คเกอร์ - ไป
วอล์คเกอร์
บ้าจริง ตื่นสิ ตื่น
วอล์คเกอร์ วอล์คเกอร์
บัดซบ
ระยำเอ๊ย
โอ้ เวรเอ๊ย
แม่ฉันมีสวนอยู่
จริงๆ ก็ใหญ่กว่ากระบะทรายไม่เท่าไหร่
แต่เป็นของแม่ฉัน
ปลูกต้นบลูเบลล์เอาไว้
อย่างงาม
ข้างบ้านเลี้ยงหมาตัวนึง
พันธุ์สเปนิชมัสทิฟฟ์
ตัวโคตรใหญ่
ทำได้ทุกอย่างที่เจ้าของสั่ง
มันพยายามเข้ามาในสวน แล้วก็ขุดต้นบลูเบลล์ กระจุย
แม่ฉันต้องร้องไห้ ทุกครั้ง
แม่ออกไป จัดระเบียบสวนใหม่
เอาต้นไม้เข้าที่
เริ่มต้นใหม่
แต่ไอ้หมานั่น
ยังเข้ามาตะกุยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันเคยคุยกับเจ้าของหมา
ขอดีๆ ว่าได้โปรด อย่าปล่อยให้หมาเข้าสวนเราเลย
เจ้าของหมาตัวใหญ่ ใหญ่กว่าหมามันซะอีก
ส่วนฉันยังเป็นเด็กน้อย
แต่..ไอ้หมาตัวนั้น
ก็ยังเข้ามาตะกุยอีก
ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
แกนึกภาพออกใช่ไหม
ฉันยิงมัน
หมายถึงคนข้างบ้านนะ
เห็นแล้วนี่
ว่าสัตว์น่ะ มันแยกไม่ออกว่า อันไหนคือทรัพย์สินส่วนตัว
แต่คนนี่สิ ต่อให้โง่แค่ไหน ก็ยังรู้ความแตกต่างระหว่างของฉัน
และของแก
เหมือนกระเป๋าที่แกฉกมาน่ะ
และฉันเดาว่าแกเปิดดูแล้ว
ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย
ล็อคอยู่
หมาตัวที่ฉันพูดถึงน่ะ
ฉันพามาด้วย
ฉันน่ะชอบเล่นกับหมา มาตั้งแต่นั้น
ฉันว่าพวกมันน่าหลงใหล
มีหลายพันธุ์แตกต่างกันเหมือนคน แต่ยังไงก็เผ่าเดียวกัน
แต่มีอย่างนึงที่ฉันสังเกตได้
เมื่อหมาแก่ทำอะไรซักอย่างนานๆ
มันจะติดเป็นนิสัยไปเลย
อย่างตอนที่แกขับรถกลับบ้าน ด้วยเส้นทางเดิมทุกวัน มา 20 ปีเต็ม
รถจะขับแกซะเอง
สรุปง่ายๆ ละกัน
แกรู้ว่าเป็นยังไง ถ้าใช้กลใหม่สอนหมาแก่
เรื่องที่มันไม่บอกแก คือเหตุผลที่มันไม่ยึดติด
จะเห็นว่า สัตว์อย่างนึง ทำพฤติกรรมอย่างนึงมาซักพัก
มันก็จะรู้เรื่องนั้นดี
ถึงแม้พฤติกรรมนั้นจะไม่ได้ผล
ถึงแม้ว่ามันจะมากินเศษพรมของแก
หรือเคี้ยวรองเท้าแก แล้วขี้รดเชือกรองเท้า
จนไส้ไปพันกับเชือก เป็นปมจนตายไปครึ่งตัว
แต่แก..แน่ใจได้อย่างนึง
คือ..ไม่ใช่เรื่องแปลกถ้าสัตว์เดรัจฉาน
จะหยุดกินรองเท้า แต่ฉันไม่เคยเห็นภาพนั้น
มันไม่ใช่เรื่องซับซ้อน
หมาที่สู้คือหมานักสู้
คนที่ขโมยเรียกว่าโจร
ถ้าแกอยากให้มันหยุด
มีทางเดียวที่ทำได้
แหม ดูแกสิ
มานี่สิลูก
มานี่
นั่นแหละ
เด็กดี
ดูแกสิ
มานี่สิลูก
มานี่
นั่นแหละ นั่นแหละ นั่นแหละ
ไอ้ชาติหมา
ไม่
อย่านะ
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
แกเป็นเด็กดี
เด็กดี
แกเป็นเด็กดี
"แด่เจ้าหมามอลลี่ ผู้เป็นครูและเพื่อนของข้าพเจ้า"
[THAI]